Galeria

Hymn do miłości

Reż. Marta Górnicka Polska
  • 19 / 10 19:00

Hymn do miłości to opowieść o sprawczej sile wspólnoty. To również ważny głos w dyskusji o tym, jaką wspólnotę chcemy budować w Polsce. Pieśni zbiorowe – hymny, pieśni patriotyczne, ludowe i religijne – przeradzają się w bolesny krzyk sprzeciwu wobec kierunku, w jakim zmierza współczesna Europa, w której coraz wyraźniej dochodzą do głosu populizm, ksenofobia i nacjonalizm, a pozorne działania mające zapewnić nam bezpieczeństwo prowadzą nas do zamykania się na obcych, innych. Spektakl, który w warstwie formalnej bazuje na tradycji chóru, wykorzystuje zasadę kontrapunktu. Chociaż w warstwie muzycznej utwory są zbudowane na bardzo pozytywnej, radosnej energii, to wypowiadane ze sceny teksty są, jak zaznacza Marta Górnicka, „porażające, krwiożercze, zabójcze”. Przedstawienie Górnickiej to pieśń-pytanie o to, ile jesteśmy w stanie poświęcić, aby nie stracić naszej strefy komfortu, to pieśń, w której chór opowiada o świecie zmarginalizowanych jednostek i zwalczających się wzajemnie społeczeństw.

reżyseria, koncept, tekst libretta: Marta Górnicka | scenografia: Robert Rumas | choreografia: Anna Godowska | muzyka: Teoniki Różynek | dramaturgia: Agata Adamiecka | kostiumy: Anna Maria Karczmarska | lalki: Konrad Czarkowski (Kony Puppets) | reżyseria świateł: Artur Sienicki | obsada: Sylwia Achu, Pamela Adamik, Anna Andrzejewska, Maria Chleboś, Konrad Cichoń, Piotr B. Dąbrowski, Tymon Dąbrowski, Maciej Dużyński, Anna Gierczyńska, Paula Głowacka, Maria Haile, Wojciech Jaworski, Borys Jaźnicki, Katarzyna Jaźnicka, Ewa Konstanciak, Irena Lipczyńska, Kamila Michalska, Izabela Ostolska, Filip P. Rutkowski, Michał Sierosławski, Ewa Sołtysiak, Ewa Szumska, Krystyna Lama Szydłowska, Kornelia Trawkowska, Anastazja Żak | asystent reżyserki: Arnold Prządka | asystentka scenografki: Anna Krysiak | asystentura i konsultacja muzyczna:  Joanna Piech-Sławecka

koproducenci: Fundacja Chór Kobiet, Ringlokschuppen Ruhr, Maxim Gorki Theater

Górnicka stworzyła dzieło nie tylko atrakcyjne inscenizacyjnie, ale także – a może przede wszystkim – niezwykle ważne, boleśnie punktujące naszą narodową polsko-katolicką obłudę. Obłudę, która z jednej strony chełpi się tradycyjną podobno gościnnością (gość w dom, Bóg w dom), a z drugiej – ani myśli o przyjęciu choćby kilku syryjskich rodzin. Tych oczywiście, które jeszcze ocalały, bo wiele z nich już brutalnie wymordowano.”
Mike Urbaniak, „Wysokie Obcasy”

Hymn o miłości to kolejny ważny głos w polskim teatrze. Głos prawdziwy i do bólu uczciwy.”
Stefan Drajewski, „Polska Głos Wielkopolski”

Od strony formy Hymn do miłości to majstersztyk. Precyzja i energia, dynamizm i rytmiczna perfekcja. Kunsztowna muzyczna aranżacja młodej kompozytorki Teoniki Rożynek wznosi sprawdzoną chórową formę na jeszcze wyższy poziom.”
Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”

 Marta Górnicka – polska reżyserka teatralna, wokalistka i aktorka. Absolwentka Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie oraz Warszawskiej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Autorka metody treningu wokalno-aktorskiego głos/ciało, która zmierza do odnalezienia organicznego głosu. Metodę tę Górnicka prezentowała podczas warsztatów na całym świecie, m.in. w Atenach, Berlinie, Londynie, Paryżu. Opracowała koncepcję teatru chórowego, nowoczesnego chóru tragicznego, którym posługuje się w swoich realizacjach od 2009 roku, wykorzystując zespół Chór Kobiet, liczący 50 kobiet i mężczyzn. Laureatka m.in. Głównej Nagrody Jury XLVII Przeglądu Teatru Małych Form Kontrapunkt w Szczecinie. Poza Polską jej spektakle prezentowane były w Niemczech, Izraelu oraz na Słowacji. Spektakl M(other) Courage, który wyreżyserowała w Staatstheater Braunschweig, został uznany za jedno z najlepszych przedstawień 2015 roku w krajach niemieckojęzycznych. W 2013 roku uhonorowana została przeglądem dotychczasowej twórczości na Festival International de theatre SENS INTERTIDS w Lyonie oraz na Malta Festival w Poznaniu.

 Marta Górnicka o teatrze:

„Moje myślenie o teatrze zawsze było radykalne. Wierzę w siłę chóru. Wierzę w to, że chór zmienia, narusza tabu, że głos choreutów dotyka widza, rozmawia z nim. Współczesny teatr zapominając o chórze pozbywa się czegoś bardzo ważnego i mocnego – tragiczności i możliwości dyskutowania z rzeczywistością. Teatr pozbawiony chóru dzisiaj jest kompletnie martwy, staje się zwykłym widowiskiem, rozrywką. Dlatego właśnie chór. Bo jest narzędziem zmiany czerpiącym siłę z rytmu i mądrości antyku. Bo mówi o czymś ważnym.”
Marta Górnicka, Culture.pl