Galeria

Jeden gest

Reż. Wojtek Ziemilski Polska

Jeden gest Ziemilskiego jest opowieścią o codzienności osób głuchych i ich byciu zarówno wśród migających, jak i mówiących. Czwórka niesłyszących bohaterów różni się wiekiem i stopniem ubytku słuchu. Choć nierzadko łączą ich podobne doświadczenia, jak zaznacza reżyser, „nie jest to spektakl integracyjny”. Przedstawienie wprowadza widza w różnorodny świat języków migowych, pokazuje bogactwo i ograniczenia komunikacji, piękno i performatywność znaków, którymi posługują się osoby migające. Jeden gest jest zatem, jak mówi Ziemilski, spektaklem „o miganiu, o świecie języka migowego, który nie jest taki sam, jak świat języka francuskiego, niemieckiego czy polskiego. To świat, który inaczej funkcjonuje, ma inną zmysłowość. Dowiadujemy się czegoś nowego. Sądzę, że niewielu słyszących miało okazję z tak bliska przyglądać się osobom migającym. Mówi się, że nie wypada – więc tu wypada”. Jeden gest jest równocześnie spektaklem o komunikacji i o tym, dlaczego nie potrafimy się porozumieć.

reżyseria: Wojtek Ziemilski | scenografia, współpraca reżyserska: Wojciech Pustoła | reżyseria świateł: Artur Sienicki | muzyka: Aleksander Żurowski | kostiumy: Krystian Jarnuszkiewicz | obsada: Marta Abramczyk, Jolanta Sadłowska, Paweł Sosiński, Adam Stoyanov | inspicjentka: Marta Śmierzchalska | asystentka reżysera: Joanna Niemirska | konsultacje: Katarzyna Głozak | tłumaczenie: Katarzyna Głozak, Agnieszka Misiewicz, Anna Borycka, Małgorzata Wasilewska | produkcja: Maria Wilska | asystentka produkcji: Marta Kielar | zdjęcia: Kobas Laksa | koordynacja techniczna: Bartek Braun | realizacja świateł: Patryk Adamski | realizacja wideo: Marek Kurpios | realizacja dźwięku: Wojciech Starowicz

premiera: 24 września 2016

„Z Jednego gestu Wojtka Ziemilskiego można się wiele dowiedzieć. O świecie osób niesłyszących i o działaniu rozmaitych systemów migania. To świetny temat na spektakl. O niewidzialnej mniejszości i o języku. Temat dla teatru, który chce być blisko życia, bo to także przedstawienie o ludziach, o czwórce bohaterów z ich historiami; zwycięstwami i porażkami, marzeniami i rozczarowaniami.”
Piotr Morawski, Dwutygodnik.com

„Ziemilski razem z aktorami tworzą wysmakowaną estetycznie i spójną dramaturgicznie formę, w której monologi aktorów mieszają się z ciekawymi pomysłami inscenizacyjnymi. […] Wychodzi z tego zupełnie fascynujący zestaw gestów, które stają się nie tylko sposobem komunikacji, lecz także fascynującą choreografią.”
Stanisław Godlewski, „Gazeta Wyborcza Poznań”

Wojtek Ziemilski (1978) – polski reżyser teatralny i artysta wizualny. Urodzony w Kalifornii, przez długi czas mieszkał w Portugalii, gdzie ukończył kurs reżyserii teatralnej w Fundacji Gulbenkiana w Lizbonie i zrealizował spektakl Hamlet Light. Po powrocie do Polski zrealizował m.in. Małą narrację – performans, w którym rozliczał się z historią swojego dziadka, Wojciecha Dzieduszyckiego. Ziemilski eksperymentuje z formą, tworzy spektakle z pogranicza teatru dokumentalnego, perfomansu, choreografii i sztuk wizualnych. Wykładowca zajęć z eksperymentów w teatrze m.in. w Instytucie Teatralnym, TR Warszawa oraz Muzeum Historycznym Miasta Krakowa. Jego spektakle pokazywane były m.in. na Ruhrtriennale w Essen, Fringe Festival w Edynburgu, Bazaar Festival w Pradze. W 2015 roku nominowany był do Paszportu „Polityki”.

Ziemilski o teatrze:
Kiedy idę do teatru, do miejsca, które ma być inne, które ma warunki laboratoryjne i może badać świat, oczekuję, że w tej przestrzeni wydarzy się coś, co ma kształt eksperymentu, wydarzenia. I to, co się dzięki temu stworzy, ma nie dziać się wyłącznie na scenie, ale również – przede wszystkim! – we mnie jako widzu. Że ja, doświadczając tego, doświadczam czegoś, co ustawia mnie w innym miejscu w rzeczywistości. […] nie musi być tak, że po danym spektaklu wychodzę jak po jakimś doświadczeniu religijnym. To nie musi być wcale wielkie, ale ewidentnie powinno coś zmieniać. Sprawiać, że widz odczuwa. Wystarczy, że będę miał wrażenie, jakbym poznał kogoś lub coś nowego. I teatr ma świetne warunki, aby to zrobić.

Eksperyment dzieje się w głowie, Agnieszka Kobroń, wywiad z Wojtkiem Ziemilskim, „Afisz teatralny”

Nagranie utworu Fryderyka Chopina Nokturn cis-moll op. 27 nr 1 w wykonaniu Marty Sosińskiej zostało udostępnione przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina.

Dofinansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
partnerzy: Fundacja Burdąg, Polski Związek Głuchych – Oddział Mazowiecki, Instytut Adama Mickiewicza/Culture.pl