Galeria

Spektakl: Makbet reż. Agata Duda-Gracz

Spektakl towarzyszący 9. edycji Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Dialog-Wrocław.

Szkocja XI wieku – miejsce i czas, w którym życie ludzkie nie waży wiele. Mężczyzna wart jest tyle, ile jego czyny w bitwie, kobieta – jeśli rodzi zdrowych synów. Morderstwo jest sposobem na pozbycie się wroga, ale i metodą sukcesji tronu. W cenie jest bezwzględność i odwaga, litość i zrodzone z refleksji wątpliwości będą słabością. Dlatego pierwsza zbrodnia Makbeta czyni następne koniecznymi. Uruchomiony jedną decyzją mechanizm unicestwi przecież w końcu swojego architekta, odbierając mu wcześniej spokój. W świecie, który raz spłynął krwią, nikt nie zachowa czystych rąk.

W swojej realizacji „Makbeta” Agata Duda-Gracz opowiada o pokuszeniu i winie, o zaczynie zła, który w sobie nosimy, o tym, jak tragicznie splata się w nas dziedzictwo antyku i chrześcijaństwa. Z niezwykłą precyzją analizuje związki między postaciami: szukając pokrewieństw, zależności i motywów sięga do źródeł historycznych i tworzy wieloznaczne, przejmujące tło dla głównych wątków dramatu. W roli tytułowej wystąpi Cezary Studniak, Lady Makbet zagra gościnnie Magda Kumorek. W kilkudziesięcioosobowej obsadzie zobaczymy niemal cały zespół Teatru Muzycznego Capitol, aktorów z Krakowa, Poznania, Wrocławia i Warszawy oraz studentów Studium Musicalowego Capitol.

Adaptacja, scenografia, kostiumy, reżyseria: Agata Duda-Gracz | muzyka i kierownictwo muzyczne: Maja Kleszcz, Wojciech Krzak | reżyseria światła: Katarzyna Łuszczyk | ruch sceniczny: Tomasz Wesołowski | praca nad słowem: Michał Pabian | przygotowanie wokalne: Magdalena Śniadecka | realizacja dźwięku: Krzysztof Borowicz | asystentki reżysera: Katarzyna Dudzic-Grabińska, Natasza Sołtanowicz, Hanna Zbyryt | asystentki scenografa: Aleksandra Grabowska, Sara Sulej, Kaja Wolak

Obsada: Emose Uhunmwango | Helena Sujecka | Agnieszka Oryńska-Lesicka | Justyna Antoniak | Magda Kumorek (gościnnie) | Cezary Studniak | Maciej Maciejewski | Łukasz Wójcik | Maja Lewicka | Bartosz Picher | Karolina Micuła (gościnnie) | Artur Bocheński | Błażej Wójcik | Zbigniew Ruciński (Narodowy Stary Teatr) | Ildefons Stachowiak (Teatr Nowy w Poznaniu) | Elżbieta Kłosińska | Artur Caturian | Bożena Bukowska | Tomasz Leszczyński | Ewa Szlempo | Krzysztof Wrona (gościnnie) | Bruno Krywiak (gościnnie) | Justyna Szafran | Wojciech Brzeziński (Teatr Ateneum w Warszawie) | Klaudia Waszak (gościnnie) | Paulina Jeżewska (gościnnie) | Cezary Łukaszewicz (Teatr Polski we Wrocławiu) | Adrian Kąca | Katarzyna Szkudlarek (gościnnie) | Marta Sapalska (Studium Musicalowe Capitol) | Natalia Brudniak (gościnnie) | Natalia Borysiewicz (gościnnie) | Alicja Konarska (gościnnie) | Malwina Stępińska (gościnnie) | Małgorzata Urbanowicz (gościnnie) | Barbara Gołębiowska (Studium Musicalowe Capitol) | Adrianna Górka (Studium Musicalowe Capitol) | Żaneta Kwiatek (Studium Musicalowe Capitol) | Karolina Moc (Studium Musicalowe Capitol) | Paula Musiał (Studium Musicalowe Capitol) | Piotr Małecki | Michał Szymański (gościnnie) | Filip Zaszewski (gościnnie)

Premiera: 13 października 2017 roku

Spektakl rekomendowany dla widzów dorosłych.  

Agata Duda-Gracz: reżyserka i scenografka; ukończyła historię sztuki ze specjalizacją mediewista-bizantolog na Uniwersytecie Jagiellońskim (1998) i Wydział Reżyserii Dramatu w krakowskiej PWST (2002). Jej przedstawienia charakteryzuje autorska, wyrazista oprawa plastyczna i szczególny, wnikliwy sposób pracy nad tworzeniem postaci. Sięga po klasyczne dramaty, choć omija współczesne teksty, pisze także sama, kreując fascynujące analizy małych społeczności ludzkich. Za prace scenograficzne i reżyserskie otrzymała wiele nagród, m.in. Złoty Laur za mistrzostwo w sztuce, Złotego Yoricka – główną nagrodę Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku, Nagrodę Kapituły im. Aleksandra Bardiniego na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej za całokształt pracy artystycznej, Nagrodę Główną Festiwalu R@Port w Gdyni, nagrodę za najlepszą reżyserię na XXIII Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Mówi o sobie, że jest rzemieślnikiem, nie artystą, a o teatrze, że „powinien być jak kościół, którego fundamentami są: wiara, szacunek, miłość i wiedza”.