Dialog Festival

Poczekalnia

 

spektakl luźno inspirowany powieścią Larsa Noréna Krąg personalny 3.1, tekst, scenografia, światła: Krystian Lupa, kostiumy: Piotr Skiba, asystent reżysera: Łukasz Twarkowski, współpraca artystyczna: Jean-Yves Ruf, asystenci scenografa: Thomas Beimowski, Simira Raebsamen, wideo: Jean-Luc Marchina, asystenci wideo: Baptiste Milési, Marc Vaudroz, projekt dźwiękowy i muzyka oryginalna: Frédéric Molier, Jocelyn Raphanel, tłumaczki podczas pracy artystycznej: Grażyna Maszkowska, Mariola Odzimkowska, premiera: czerwiec 2011

Obsada: Anthony Boullonnois, Audrey Cavelius, Claire Deutsch, Thibaut Evrard, Pierre-Francois Garel, Adeline Guillot, David Houri, Aurore Jecker, Charlotte Krenz, Lucas Partensky, Guillaume Ravoire, Lola Riccaboni, Melodie Richard, Alexandre Ruby, Matthieu Sampeur

„Najbardziej radykalny z dotychczasowych spektakli Lupy. Bulwersująco mroczny. O wręcz dławiącej intensywności. Ten spektakl to cud.”

 Jean- Pierre Thibaudat

Tajemnicze oznaczenie 3.1 – to kategoria, pod jaką szwedzka administracja klasyfikuje i rejestruje wszystkie osoby wyrzucone poza nawias społecznego mainstreamu: alkoholików, narkomanów, psychopatów, bezdomnych, bezrobotnych bez prawa do zasiłku. W Sztokholmie tacy ludzie zbierają się wokół Sergles Torg, olbrzymiego placu w samym centrum miasta. Lars Norén przez wiele lat obserwował ich i spędzał z nimi czas, aby w Kręgu personalnym 3.1 opisać trzydziestu poznanych przy Sergles Torg ludzi. Każdego dnia pili, marzyli, ćpali, pieprzyli się, a czasem nawet zabijali na jego oczach. Z pierwotnej formy krótkich, dramatycznych dialogów powstała mroczna powieść o ludziach z marginesu, o straconych nadziejach i rozpaczliwej próbie zachowania resztek godności.

Adaptacje powieści to absolutne forte Krystiana Lupy, jednego z największych wizjonerów współczesnego teatru, który jak nikt, potrafi oddać płynący w narracji czas, uchwycić sens błahej historii, dojrzeć istotę dramatycznych konfliktów. Lupa zaprosił do współpracy grupę bardzo młodych aktorów, z którymi przedzierał się przez ogrom stworzonego przez Norena materiału. Lupa przepisując na scenę Dostojewskiego, Brocha czy Musila zdobył światową sławę, czy zetknięcie z prozą Norena zaowocuje kolejnym wybitnym przedstawieniem?

„Dlaczego z taką pasją oglądamy piętnaścioro młodych ludzi, którzy grają ludzką nędzę? A gdy tę samą nędzę widzimy na rogu ulicy, najczęściej mamy ją gdzieś? Lupa i jego zespół nadali osobowość, istotę i głos rzeczywistości ze swej definicji niestrawnej. (…) Pośrodku otaczającej nas nocy ich teatr jest niczym ostatnia płonąca pochodnia” 

Alexandre Demidoff, „Le Temps”

Teatr Vidy-Lausanne ETE (Espace Théâtral Européen) to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na teatralnej mapie Europy. Położony nad samym brzegiem jeziora Genewskiego budynek zaprojektowany przez słynnego architekt Maxa Billa, dosłownie odbija się w jego wodach. W czterech teatralnych przestrzeniach spotykają się tutaj zaproszeni do pracy artyści różnych pokoleń, estetyk i nurtów współczesnej sztuki. Obok spektakli dramatycznych powstają tu performance taneczne i cyrkowe, pantomima, teatr lalkowy. W ciągu roku pokazywanych jest od 20 do 25 premier; 600 prezentacji ogląda w sezonie od 80 do 120 tysięcy widzów, co przy zaledwie 25 etatowych pracownikach sprawia, że jest to bez wątpienia jedna z najbardziej wydajnych instytucji kultury na świecie. Zapraszanym do współpracy artystom Vidy zapewnia zaplecze techniczne najwyższej klasy, ale też niezwykle przyjazną i twórczą atmosferę. Ducha teatru świetnie oddaje klubowe foyer i mieszcząca się w nim księgarnia – miejsce, gdzie spotykają się widzowie i artyści. Wiele spektakli powstałych nad brzegiem jeziora Genewskiego wyrusza w trasy po całej Europie i poza jej granice. W swoich najlepszych sezonach Vidy grywa poza Szwajcarią ponad 500 razy.

http://www.vidy.ch