Audiowizualna podróż nie do zapomnienia: natura, technologia i emocje w cyfrowej przestrzeni
„Tworzę muzykę, wykorzystując dźwięki generowane komputerowo i przetworzone nagrania. Dużo dźwięków nagrywam w terenie, a potem cyfrowo je przekształcam. Trudno mi wskazać ulubiony instrument, ale śmiało mogę powiedzieć, że od początku kariery sięgam po akordy i barwy shō – to japoński instrument złożony z bambusowych piszczałek. Jego brzmienia bywają dysharmoniczne z punktu widzenia muzyki zachodniej, ale fascynuje mnie jego dźwięczność” – tak o stronie akustycznej swojej pracy mówi znakomity kompozytor, performer, artystyczny synestetyk, Ryoichi Kurokawa.
Ten znakomity artysta audiowizualny, mieszkający na stałe w Berlinie, znany jest z tworzenia immersyjnych instalacji i performansów, w których dźwięk i obraz są ze sobą ściśle zsynchronizowane. Swoją karierę rozpoczął na początku lat dwutysięcznych, zdobywając uznanie dzięki innowacyjnemu podejściu do sztuki cyfrowej. W jego twórczości dominują eksperymenty z czasem, przestrzenią i percepcją. Wykorzystuje on na przykład cyfrowe dane naukowe (np. astronomiczne), przekształcając je w estetyczne formy. Kurokawa łączy precyzję technologiczną z poetycką abstrakcją, tworząc dzieła balansujące na granicy natury i cyfrowej s(t)ymulacji. Charakterystyczny jest jego audiowizualny minimalizm, często z silnym ładunkiem emocjonalnym i filozoficznym.
Styl Kurokawy to futurystyczna synteza obrazu, dźwięku i nauki, która przekracza granice klasycznego performansu i sztuki wizualnej. „subassemblies” to audiowizualne arcydzieło, próbujące zgłębić złożone relacje między naturą a strukturami stworzonymi przez człowieka. Czerpiąc z bogatych tradycji animistycznych sztuki japońskiej i ze swoich ludowych korzeni, Kurokawa traktuje naturę zarówno jako źródło inspiracji, jak i bohaterkę opowieści. Bada jej mistyczne piękno, surową intensywność i dynamiczną interakcję z niszczącym wpływem miasta.
Japoński mistrz przeobraża wizerunki dawnych budowli, ruin i krajobrazów, korzystając z trójwymiarowych zapisów uzyskanych dzięki skanowaniu laserowemu, z obrazów termicznych i materiałów filmowych. Rozmontowuje je i składa na nowo w modułowe „podzespoły” („subassemblies”), tworząc hybrydową rzeczywistość, w której porządek i chaos splatają się w jeden obraz.
O teatrze | o reżyserze:
Ryoichi Kurokawa (ur. 1978 w Osace, mieszka i pracuje w Berlinie) to japoński artysta łączący naturę, technologię i sztukę w unikalnym języku audiowizualnym. Tworzy „poezję kina transformacyjnego”, przekształcając analogowe obrazy natury w cyfrowe strumienie intensywnych wizualizacji i emocji. Jego prace opierają się na precyzyjnej synchronizacji obrazu i dźwięku. Inspiruje go przede wszystkim natura, a motywem przewodnim jest hybrydyzacja: analog i digital, czas i przestrzeń, prostota i złożoność, reakcja i kontemplacja. Prace Kurokawy były prezentowane w prestiżowych instytucjach i podczas najważniejszych wydarzeń artystycznych na całym świecie, m.in. w Palais de Tokyo i Centre Pompidou w Paryżu, Tate Modern w Londynie oraz na Biennale w Wenecji. Jego twórczość pokazywano w wielu miejscach w Europie, Azji i Ameryce Południowej.
